جنون…!

تفاوت کسی که تو تیمارستان بستری شده با آدمای دیگه اینه که اولی شجاعت بیان افکارشو داشته!

انتظار

آنک حقیقت است که زبان برگشاده

آری آری فریاد…

فریاد آزادی ِ رهایی از بند

و فریاد حقیقت، فریادی بی‏انتهاست

در سایه‏گاه دیوارهایی که

به کوچه‏های تاریک توهم

ختم می‏شد

ما غم را هم‏خانه بوده‏ایم

ما اسارت را زیسته‏ایم

ما تازیانه‏های شلاق را بر پیکر عریانمان تجربه کرده‏ایم

ما با مرگ سخن‏ها گفته‏ایم

اینک فراسوی وهم و هول

آفتاب بر روزن خانمه‏هایمان برنشسته

و نوید بهاری سبز را

بر دل‏های ماتم گرفته‏ی شهرمان تسلی می‏بخشد

و اکنون….

از پس این شب پرانتظار

فروغ سپیده‏دمی را منتظر است

انتظاری هول و خوف انگیز…

م.آزادی

پیدا کنید دروغگو را …

از یه طرف رهبر اتهام دزدی به هاشمی رو رد می‏کنه،ازطرف دیگه کروبی و موسوی رو متهم می‏کنه که به رئیس‏جمهور به مرد منتخب ملت اتهام دروغ‏گویی زدن!!!!

اگه رهبر معظم و عظیم شأن به جای پیگیری رادیوهای بیگانه یه بار هم شده مناظر‏ه‏های رئیس جمهور شریفشون رو از تی‏وی ایران دنبال می‏کرد،متوجه می‏شد که همین مرد متشخص و بزرگ و متکی به آرای بیست و چهار میلیونی صراحتاً اعلام کرد که هاشمی دزده،حالا این سوال پیش می‏یاد اگه رئیس‏جمهور دروغگو نیست پس حرف‏های رهبر در مورد هاشمی  چی میشه؟؟ این وسط یا رئیس جمهور دروغ گوئه یا….

استغفرالله…به قول یکی از دوستان شبیه طرفداران جاهلیت مدرن حرف می‏زنم… رهبر که دروغ نمی‏گه

دکتر سیدمحمود احمدی‏نژاد!

نمایشی به این مزخرفی تا حالا ندیده بودم،محمود یک شبه مقام ریاست جمهوری و نماد میرحسین رو دزدید و امروز رسماً دیکتاتوری خودشو اعلام کرد،حتما فردا ادعای مقام نبوت می‏کنه!

انتخابات دهم!

بالاخره بعد از مدت‏ها یه آب خوش از گلوم پایین رفت،بعد از هشت سال نرفتن پای صندوق رأی ، هر آن‏چه در توان داشتم-یعنی همون یه رأی- رو در طبق اخلاص گذاشتم تا مشتی باشه بر دهان چوپان دروغگو

پ.ن: تمام ملت پارانوئیدن،همه‏شون می‏خوان  بر دهن دشمن و آمریکا و سایر دول غربی و شرقی مشت بکوبن

خواهشاً یه کم انتقاد پذیر باشید!

امروز  سر موضوع انتخابات و کاندیدای اصلح با یکی از دوستان به ظاهر بی‏طرف حرفم شد،طرف با یه لحن تنداز دزدی‏های دیگر کاندیداها و از خوبی‏های احمدی‏نژاد می‏گفت و این‏که هرچی می‏گه حقیقته،شجاعه،چشم مردم رو به حقایق پشت پرده باز کرده و از این چرندیات!هر چند این جور مواقع سکوت کردن بهتره ولی نتونستم تحمل کنم،فکر کنم لحنم تند بود یا حرفام به مذاقش خوش نیومد که قهر کرد و رفت!!

نمی‏دونم واقعا چی بگم!

ازش می‏پرسم مادرجان،چند سالته؟
یه کمی فکر می‏کنه: نمی‏دونم،ولی هشت تا بچه دارم!!!

حفاظت شده: رأی من….

این نوشته با رمز محافظت شده است. برای نمایش رمز خود را بنویسید:

رمز:

باز هم انتخابات!

رأی دادن هم مثه نماز خوندن شده،وظیفه ای که باید به جا آورد!

کوررنگی خاطرات!

مشکل از اونجا شروع شد که یاد یکی از خاطرات دوران کودکیم افتادم،می‏خواستم رنگ لباس عیدمو تصور کنم، ولی یهو متوجه شدم که خاطره ام سیاه و سفیده!

با این که یادم بود چه رنگیه ولی هر کاری کردم نمی تونستم تصورش کنم،اولش فکر کردم شاید چون خاطره مربوط به گذشته دوره این جوری شده،ولی به هر صحنه ای فکر می‏کردم همون جوری بود، تمام خاطراتم این جوری بودند،تصمیم گرفتم از بقیه بپرسم، همه می‏گفتند که خاطراتشون رنگیه!

تا حالا نکته به این مهمی رو دقت نکرده بودم!

راستی چرا خاطرات من رنگی نیست؟! هنوز نتونستم جواب مناسبی واسه این سوال پیدا کنم،هر تصویر رنگی باید در بخش پردازش خاطرات بایگانی بشه و وقتی فراخوانی می‏شه رنگ تصویر چیزی مابین رنگ طبیعی و رنگ پردازش شده در سلول‏های مغزیه،شاید یه قسمت از پردازش خاطرات رنگی تو مخم غیرفعال شده،شایدم واقعا کوررنگی دارم اونم از نوع کوررنگی خاطرات