روز جهانی ایدز

امروز اول دسامبر روز جهانی ایدزه!نمی خوام در مورد ایدز و ماهیت بیماری چیزی بنویسم چون واقعاً کسل کننده و تکراریه،اما دلم می خواد در مورد دنیای یه فرد ایدزی باهاتون صحبت کنم،دنیایی که امیدوارم زمانی برسه که هیچ کس تجربه اش نکنه! این که یه بیماری لاعلاج داشته باشی بد دردیه اما مسئله ی حیثیتی این ببیماری و دیدگاهی که مردم نسبت به این افراد دارن بدتر از اونه!!!
تو ایران ایدز حالت تابو داره و به همین دلیل جامعه ی ما هم بیشترین ضربه رو می خوره،وقتی که ما با یه فرد ایدزی برخورد می کنیم چنان با انزجار با اون برخورد می کنیم که فرد از به دنیا اومدنش هم پشیمون می شه!!! با وجود این که بیشتر ما می دونیم ایدز از راه روبوسی یا دست دادن منتقل نمی شه اما حاضر نیستیم که یه فرد ایدزی رو لمس کنیم، چه برسه با اون دست بدیم!! این جور رفتارها باعث می شن بیماران ایدزی اعتمادشونو به جامعه از دست بدن،وقتی به سلمانی ، مطب دندانپزشکی یا درمانگاه مراجعه می کنن، دیگه حاضر نیستن خودشونو به عنوان یه فرد ایدزی معرفی کنن! واقعاً بود و نبود انسان هایی که برای اونا اهمیتی قائل نمی شن چه سودی داره؟!
خیلی خوبه که به یه فرد ایدزی به عنوان یه بیمار نگاه کنیم نه یه فرد جذامی که باید از اون فرار کرد. این یک وظیفه اخلاقی نیست بلکه یک مسئولیت اجنماعیه!