صرع یا epilepsy از اصطلاح یونانی epilepsia ( از دو کلمه epi و lepsis به معنای تسخیر شده) مشتق شده است. عقاید ملت های مختلف نسبت به منشأ این بیماری متفاوت بوده، برخی آن را موهبتی از جانب خداوند می دانستند و برخی دیگر معتقد بودند که تسخیر روح توسط ارواح خبیث است!
در ایام باستانی epilepsy تحت عنوان بیماری مقدس و روحانی شناخته می شد، زیرا مردم معتقد بودند که دوره های تشنجی طی حملات صرع از سوی demon ( خدایی قدرتمند در یونان باستان ) است از این رو تجربیات بینایی که طی حملات صرع روی می داد را پیامی از سوی خدا تلقی می کردند.
در میان قبایلی که به ارواح معتقد بودند، حملات صرع را حمله ای از سوی ارواح خبیث و شیطانی می دانستند که اعتقاد داشتند این ارواح ،فرد مصروع را تبدیل به یک جادوگر می کند.از طرفی در برخی فرهنگ ها، صرعیان را لکه ننگ جامعه می دانستند و از آن ها دوری کرده و حتی آن ها را زندانی می کردند!
در رم باستان نیز epilepsy به عنوان بیماری Morbus Comitialis (بیماری تالار مجلس سنا) شناخته می شد که معتقد بودند نفرینی از سوی خدایان است!
دیدگاههای اخیر